Μιχαήλ Γ. Δούκας
Χαμένα Κομμάτια
Εκδόσεις Κύφαντα
Αγάπη, νοσταλγία, αναμνήσεις, τρυφερότητα… αυτό είναι το καινούργιο μυθιστόρημα του Μιχαήλ Δούκα. Βασισμένο σε αληθινή ιστορία, ένας ύμνος στην αφοσίωση του παιδιού-Φροντιστή στο γονιό που χάνεται πίσω από τα σκοτάδια του Αλτσχάιμερ.
Ηρωίδα του βιβλίου είναι η Άννα, παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών. Ο κόσμος της γυρίζει ανάποδα όταν η μητέρα της, η Μαργαρίτα, αρχίζει να αντιμετωπίζει απώλεις μνήμης. Με αυτοθυσία, η μοναχοκόρη Άννα ξεκινάει στο πλάι της μητέρας της ένα ταξίδι σε άγνωστο προορισμό, γεμάτο απώλειες, πολλές μνήμες και διαρκείς αποχαιρετισμούς. Όσο πιο πολύ συμπαραστέκεται στη μητέρα της, τόσο απομακρύνεται από τον άντρα και την οικογένειά της.
Στο μεταξύ, σκόρπιες σκέψεις από το ημερολόγιο που κρατάει η Μαργαρίτα, οδηγούν τις μνήμες της στο παρελθόν, στο χωριό της στη Λαμία, στη γνωριμία της με τον άντρα της τον Αντώνη και τις τρυφερές στιγμές με την κόρη της. Έτσι η Άννα γνωρίζει καλύτερα τις μύχιες πτυχές της καρδιάς της Μαργαρίτας και τις απόκρυφες πλευρές της.
Ο συγγραφέας, από προσωπικές εμπειρίες, μας μεταφέρει τη θλίψη και την απόγνωση του παιδιού, καθώς χάνει τη μητέρα που γνώρισε, αγάπησε και θαύμασε κάποτε.
Σε ένα παραλήρημά της, ξεφεύγουν από τη Μαργαρίτα αποκαλύψεις για ένα βαθιά κρυμμένο μυστικό, που ταράζει την πραγματικότητα του παιδιού της. Είναι η Άννα βιολογικό παιδί της Μαργαρίτας ή παιδί της βαφτισιμιάς της, της Ειρήνης; Μήπως η Μαργαρίτα τα «χάνει» και λέει πράγματα που δεν είναι αλήθειες αλλά αποκυήματα της φαντασίας της;
Η ιστορία του βιβλίου είναι γραμμένη με απέραντη τρυφερότητα και με βαθιά γνώση της αρρώστιας, σαν ο συγγραφέας να έχει μπει στα παπούτσια της ασθενούς και βιώνει κάθε μικρή ή μεγάλη απόκλιση από την κανονικότητα.
Στο τέλος των κεφαλαίων, παρατίθεται από το συγγραφέα μια non-fiction σελίδα με συμβουλές για άλλους φροντιστές, που έχουν να αντιμετωπίσουν τον ίδιο Γολγοθά. Εδώ διακρίνει κανείς την ανθρωπιά και την ανάγκη προσφοράς του συγγραφέα, ο οποίος χαρίζει τις γνώσεις και την εμπειρία του στους αναγνώστες που το έχουν ανάγκη για δικούς τους αγαπημένους.
Πολύ καλό ανάγνωσμα και ως μυθιστόρημα. Όχι μόνο πώς να χειριστεί κανείς τα μέλη της οικογένειας που το μυαλό τους είναι μπερδεμένο από την αρρώστια. Βαρύς ο αγώνας τους. Νόμιζα στην αρχή ότι θα αγριευτώ διαβάζοντας μια περίπτωση Αλτσχάιμερ, όμως το βιβλίο έχει αξία ως μυθοπλασία. Έχει εναλλαγές, ανατροπές, εκπλήξεις και δεν είναι μια ιατρική διήγηση. Είναι συνδυασμός των συμπτώσεων της ζωής, των απογοητεύσεων, των ακυρωμένων ονείρων και, τελικά, της απέραντης αγάπης που ενώνει κάθε πλάσμα, πονεμένο ή μη.
Μην το χάσεις. Θα σε πλημμυρίσει με συναισθήματα.

