Ρενέ

Τι σημασία έχει ο τίτλος

τόσο πολύ που σ’ αγάπησα

Εκδόσεις Χάρτινη Πόλη

Ένα βιβλίο – εξομολόγηση αγάπης για έναν ανεκπλήρωτο έρωτα. Πλούσιο σε συναισθήματα, γεμάτο πόνο, καημό, εμμονή και υπερανάλυση.

Όσο κι αν το άλλο άτομο διστάζει και δεν υποκύπτει στον παρορμητικό και θυελλώδη έρωτα της ηρωίδας – που εδώ πρόκειται για τη συγγραφέα – τόσο ο έρωτας καίει την ηρωίδα νοητικά και σωματικά.

Η απόρριψη και η οδύνη ξυπνάει τραύματα του παρελθόντος και πονάει περισσότερο. Σίγουρα θα ταυτιστείς, αν ποτέ στη ζωή σου έχεις περάσει ανεκπλήρωτο έρωτα. Πολλές φορές πλησιάζεστε και γεννιούνται ελπίδες στην ψυχή αυτού που αποζητάει το άλλο άτομο, κι άλλες τόσες η ψυχική εγκατάλειψη φέρνει τη θλίψη.

Το άτομο που είναι συνεπαρμένο από τον έρωτα κάνει τα πάντα για να δημιουργήσει μια σχέση, μετράει τις ώρες που υπάρχει απόσταση από την τελευταία συνάντηση, ας πούμε 6.744 ώρες, και γυροφέρνει στο μυαλό χιλιάδες ερωτηματικά για το άλλο άτομο. Εκείνο όμως, επιμένει στην πλατωνική πλευρά της έλξης.

Υπάρχει επίσης το εύρημα αρχικά με «Το Συμβόλαιο αποδοχής δώρου», μέχρι το «Συμφωνητικό Πλατωνικού Έρωτα». Τρέλα, πάθος και προσμονή για το ανεκδήλωτο, δίνουν στην ιστορία ένα βάθος συναισθημάτων, αφού η ηρωίδα ζει ανάμεσα στην ελπίδα και την απογοήτευση, παγιδευμένη σε έναν κόσμο σκέψεων, προσδοκιών και σιωπηλών επιθυμιών.

Η αφήγηση αναδεικνύει τη δύναμη αλλά και την οδύνη της αγάπης που δεν βρίσκει ανταπόκριση.

Εκτός από εξομολόγηση καρδιάς, το βιβλίο έχει ποιητικό ύφος, ωραία γραφή quotes, σαν αυτά που χωράνε στις αναρτήσεις του Instagram.

«Προσπαθώ να σε αποφύγω, μα η καρδιά μου δεν λέει να πάψει να σε αποζητά».

«Άραγε, σε θέλει τόσο αμετάκλητα, τόσο ανερμήνευτα όσο σε θέλω εγώ;»

«Μες την καρδιά μου δεν χωράς, γι’ αυτό τη ραγίζεις άθελά σου κάθε τόσο.»

Πρόκειται για μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία που εξερευνά τη μοναξιά, την εμμονή της καρδιάς και τα όρια της αφοσίωσης.